Copyright rp.noordanus
Update 10 februari 2012
adviesplastischchirurg.nl
Onderooglidcorrectie (blepharoplastiek onder)
In tegenstelling tot de bovenooglidcorrectie waarbij het in de meeste situaties om een huidoverschot gaat, is het bij de onderoogleden veelal het probleem van het uitbollen van het oogbolvet ("de wallen"). Normaal gesproken zit het oog gevangen in een omgeving van vetweefsel. Dit beschermt het oog tegen bijvoorbeeld schokken. Om dit vet goed in de oogkas op zijn plaats te houden heeft moeder natuur een dun schot geplaatst achter het boven en onder ooglid. Als dit schot door erfelijke omstandigheden of door het vorderen van de leeftijd zijn stevigheid verliest dan gaat dit uitbollen. En dat is wat in de volksmond zo aardig "wallen" wordt genoemd.
Doel van een chirurgische correctie is om dit vet en het schot dusdanig te behandelen dat de bolling van het vet vermindert/verdwijnt. Veelal op de achtergrond staat (i.t.t. Bovenoogleden) het huidoverschot van de onderoogleden. Overigens moet je als chirurg verschrikkelijk voorzichtig zijn met het weghalen van het overschot aan huid omdat bij teveel wegnemen een zogeheten "droopy eye" kan ontstaan (denk maar aan de hush puppy ogen).
Persoonlijk verricht ik een onderooglidcorrectie liever onder algehele narcose omdat ik onder plaatselijke verdoving vaak de patient geen aangenaam gevoel bezorg bij het wegnemen van het diepere vetgedeelte. U zult begrijpen dat je als chirurg niet moet denken "ik laat het hierbij want de patient heeft pijn". Dit betekent namelijk een concessie aan het resultaat en dat mag je nooit toelaten!
Tot slot wil ik nog benadrukken dat het herstel van een bovenooglidcorrectie veel lichter is dan van een onderooglidcorrectie omdat bij de onderoogleden in veel diepere vlakken wordt geopereerd. Dus zal ook de zwelling soms tot maanden na de ingreep licht zichtbaar kunnen zijn. Vaak vraag ik de lymfetherapeute om een aanvullende behandeling om dit te bestrijden.
In tegenstelling tot de bovenooglidcorrectie waarbij het in de meeste situaties om een huidoverschot gaat, is het bij de onderoogleden veelal het probleem van het uitbollen van het oogbolvet ("de wallen"). Normaal gesproken zit het oog gevangen in een omgeving van vetweefsel. Dit beschermt het oog tegen bijvoorbeeld schokken. Om dit vet goed in de oogkas op zijn plaats te houden heeft moeder natuur een dun schot geplaatst achter het boven en onder ooglid. Als dit schot door erfelijke omstandigheden of door het vorderen van de leeftijd zijn stevigheid verliest dan gaat dit uitbollen. En dat is wat in de volksmond zo aardig "wallen" wordt genoemd.
Doel van een chirurgische correctie is om dit vet en het schot dusdanig te behandelen dat de bolling van het vet vermindert/verdwijnt. Veelal op de achtergrond staat (i.t.t. Bovenoogleden) het huidoverschot van de onderoogleden. Overigens moet je als chirurg verschrikkelijk voorzichtig zijn met het weghalen van het overschot aan huid omdat bij teveel wegnemen een zogeheten "droopy eye" kan ontstaan (denk maar aan de hush puppy ogen).
Persoonlijk verricht ik een onderooglidcorrectie liever onder algehele narcose omdat ik onder plaatselijke verdoving vaak de patient geen aangenaam gevoel bezorg bij het wegnemen van het diepere vetgedeelte. U zult begrijpen dat je als chirurg niet moet denken "ik laat het hierbij want de patient heeft pijn". Dit betekent namelijk een concessie aan het resultaat en dat mag je nooit toelaten!
Tot slot wil ik nog benadrukken dat het herstel van een bovenooglidcorrectie veel lichter is dan van een onderooglidcorrectie omdat bij de onderoogleden in veel diepere vlakken wordt geopereerd. Dus zal ook de zwelling soms tot maanden na de ingreep licht zichtbaar kunnen zijn. Vaak vraag ik de lymfetherapeute om een aanvullende behandeling om dit te bestrijden.
Enkele voorbeelden van een onderooglidcorrektie:
Enkele dagen na de operatie: (inderdaad dat is even schrikken nietwaar!)
Na 5 maanden:
einde